Առակ

Լյուսի տատի իմացաց հեքիաթներին վերջ չկա, և ահա դրանցիրց մեկը: Այս պատմությունը հյուսնի մասին է, ով ապրել է հարյուրավոր տարիներ առաջ: Օրերից մի օր տուն վերադառնալիս ընկերներից մեկը կանգնեցնում և հարցնում է նրան

-Եղբայրս,՝ դեմքդ ին՞չու է թթված, ին՞չ է պատահել:

-Եթե իմ տեղը լինեիր,-պատասխանում է հյուսնը, դու էլ իմ օրին կլինեիր:

-Ին՞չ է եղել,-նորից հարցնում է ընկերը:

-Մինչև առավոտ,- ասում է հյուսնը,-թագավորի հրամանով,՝ պետք է տասնմեկ հազար տասնմեկ հարյուր տասնմեկ գրվանքա փայտի լավագույն սղոցոնքը տանեմ պալատ, թե չէ գլխիցս կզրկվեմ: Ընկերը ժպտում և գրկում է նրան, ասում է.

— Մի հուսահատվիր,՝ սիրելի ընկերս, արի գնանք քեֆ անենք, համել վաղվա մասին կմոռանանք: Հույսդ երբեք մի կորցրու:

Գնում են հյուսի տուն և տեսնում, որ նրա կինն ու երեխանները լուռն առել, նստել, ու լաց են լինում: Ընկերը նրանց էլ է վստահեցնում, որ չվշտանան, որ ամեն ինչ լավ է լինելու, և բոլորով միասին սկում են քեֆ անել, ուրախ-ուրախ զրուցել երգել ու պարել: Խնջույքի կեսից,՝ հյուսնի կինը հիշում և վերսկսում է:

-Խեղջ ամուսինս, մենք զվարճանում ենք իսկ դու առավոտյան զրկվելու էս գլխիցդ, ա՜խ և ոչ մի հյուս չկա:

-Մի տանջվիր,-ասում է հյուսն,-ամեն ինչ զուր է, ինձ ոչինչ էլ չի փրկի,- և շարունակում են ուտել խմել և քեֆ անել: Երբ լույսը ճեղքում է և սկսվում է օրը,՝ բոլորը սարսաբելով լռում են, ու վշտով համակված սպասում: Թագավորի մարդիկ գալիս են՝ և կամաց թակում են տան դուռը: Հյուսնը հառաչում է.

-Այժմ գնում եմ մեռնելու,- և բացում է դուռը, հյուսն՝ ասում են հյուրերը:

-Թագավորը մեռել է, նրա համար դագաղ սարքիր:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: